ای که بی تو خودمو
تک و تنها میبینم
هر جا که پا میزارم
تو رو اونجا میبینم
یادمه چشمای تو
پر درد و غصه بود
قصه ی غربت تو
قد صد تا قصه بود
یاد تو هر جا که هستم با منه
داره عمر منو اتیش میزنه
تو برام خورشید بودی
توی این دنیای سرد
گونه های خیسمو
دستای تو پاک میکرد
حالا اون دست ها کجاست
اون دوتا دست های خوب
چرا بی صدا شده
لب قصه های خوب
من که باور ندارم
اون همه خاطرمون
عاشق اسمونا
پشت یک پنجرمون
آسمون سنگی شده
خدا انگار خوابیده
انگار از اون بالاها
گریه هامو ندیده
یاد تو هر جا که هستم با منه
داره عمر منو اتیش میزنه
اون همه خاطره مُرد
پشت اون پنجره مُرد
معرکه هست
تو برام خورشید بودی
توی این دنیای سرد
گونه های خیسمو
دستای تو پاک میکرد
من که باور ندارم اون همه خاطره مرد
عاشق آسمونا. پشت یک پنجره مرد
من که باور ندارم اون همه خاطره مرد
عاشق آسمونا. پشت یک پنجره مرد
گذر از دیدگاههای امروزم نسبت به برخی شخصیتهای هنر و موسیقی که به دلیل های سیاسی دگرگون شده و دیگه حس و حال گذشته رو نداره ،اما یه روزگاری تو دنیایی کاملآ متفاوت بودیم و همه آهنگ های داریوش رو که نه ،اما خیلی هاشو کاملا از بر بودم و میخوندم ،
واقعا چه روزایی و حیف که اون روزها توی خاطرهایی که هر روز کم رنگ و بریده بریده میشن برای همیشه مرد .
من ۱۳ سالمه اما الان می فهمم چقدر پیرم
چقدر پیر شدم
اما…
تو برام خورشید بودی
تو این دنیای سرد
گونه های خیسمو
دستای تو پاک می کرد
ارمین جان شدیدا باهات موافقم